Δεξιότητες Επικοινωνίας

Ένα πεδίο που κατ εξοχήν και εξ ορισμού έχει σχετιστεί με τον αυτισμό, είναι αυτό της επικοινωνίας. Τα άτομα που είναι στο φάσμα, αντιμετωπίζουν ποικίλες δυσκολίες τόσο αναφορικά με την κατάκτηση δεξιοτήτων του λόγου αρχικά, όσο και με τη μετέπειτα ορθή και δόκιμη χρήση του λόγου.

Έτσι συναντάμε μεγάλη διαφοροποίηση ως προς το βαθμό και την ποιότητα των κατεκτημένων επικοινωνιακών δεξιοτήτων στα άτομα που είναι στο φάσμα. Για παράδειγμα κάποιοι παρά τις δυσκολίες, καταφέρνουν με σχετική επάρκεια να κατακτήσουν τις απαραίτητες εκείνες γλωσσικές δεξιότητες τόσο για την εμφάνιση του λόγου όσο και ανώτερα επίπεδα λεκτικής επικοινωνίας. Άλλοι πάλι με μεγάλη δυσκολία κατακτούν κάποιες πολύ βασικές δεξιότητες και βέβαια υπάρχει και μία μερίδα ανθρώπων στο φάσμα που δεν καταφέρνει να επικοινωνήσει λεκτικά στην οποία περίπτωση η επικοινωνία επιτυγχάνεται με μη λεκτικά μέσα.

Είναι γνωστό ωστόσο ότι η κατάκτηση του λόγου δεν προεξοφλεί και την ικανότητα για επικοινωνία, καθώς η επικοινωνία εμπεριέχει πολλά ακόμη στοιχεία (πραγματολογικά ή άλλα) τα οποία και δημιουργούν επιπρόσθετες δυσκολίες στα άτομα που είναι στο φάσμα.

Για παράδειγμα έχουν δυσκολίες να αντιληφθούν το μεταφορικό λόγο, το χιούμορ και τα προσοδικά στοιχεία του λόγου, με ότι αυτό συνεπάγεται τόσο για τον πομπό όσο και για τον αποδέκτη. Τέλος είναι σημαντικό να αναλογιστούμε τη σημασία της επικοινωνίας, όπου πέρα από την κοινωνική διάσταση, ενυπάρχει και η διάσταση της εξωτερίκευσης αναγκών,  η οποία όταν δεν επιτυγχάνεται συχνά λειτουργεί ως εκλυτικός παράγοντας ανεπιθύμητων συμπεριφορών.

Όταν κάποιος δεν μπορεί να εκδηλώσει μία ανάγκη του είναι αναμενόμενο ότι αυτό μπορεί να οδηγήσει σε μια πιθανή έκρηξη, σε μία συμπεριφορά που στην ουσία υποδηλώνει αυτή την αδυναμία για την ικανοποίηση της ανάγκης.